Nieuws

Jaaps column: Verkiezingen

Vandaag gaan we naar de stembus om onze voorkeur kenbaar te maken. Veel mensen weten al wekenlang op wie ze zullen stemmen, maar er zijn misschien wel evenveel zwevende kiezers. Zij zitten tot vandaag te dubben. Zal ik op hem stemmen? Maar ja, hij kan eigenlijk alleen maar goed alles afserveren, iets opbouwen is er bijna niet bij. Zal ik dan voor haar gaan? Zij is er een meester in het balletje bij de tegenstander te leggen. Maar als ze onder druk komt te staan? Of zal ik toch weer voor die wat oudere gaan? Hij is een tacticus en kent het klappen van de zweep. Hij kan de boel afserveren als het moet, maar hij kan ook heel goed de bal in het spel houden.

Voor de politici zelf is het na de verkiezingen ook niet eenvoudig. Zij moeten misschien wel vijf mensen kiezen met wie ze willen samenwerken. Vijf mensen met allemaal verschillende ideeën. Daar moet dan eerst een aanvoerder komen en vervolgens een goed team, dat breed gedragen wordt. En als alles goed gaat, blijft zo’n coalitie vier jaar zitten.

Bij tennissen zien we hetzelfde. Als je wilt singelen hoef je maar een persoon te kiezen. Kies je een serveerder; of kies je een speler die veel ballen weet terug te slaan; of ga je voor de tacticus die het klappen van het racket door en door kent? En als je wilt dubbelen, moet je net als in de politiek met vier of vijf mensen een soort van coalitie vormen.

Tennis lijkt op politiek, maar er is een groot verschil. Coalities worden in de politiek na vier jaar dikwijls weggestemd; bij tennis blijven ze jaren achtereen bestaan. Soms wel meer dan veertig jaar.

Jaap van Ree, lid van ETC en docent Nederlands, schrijft met regelmaat een column voor ETC.