Nieuws

Jaaps column: Tennis, wel degelijk een teamsport

Zondagmiddag, de tafel is afgeruimd en de monopolydoos wordt tevoorschijn gehaald. Even later scheuren we met het hele gezin van Ons Dorp via Arnhem, Haarlem, Utrecht, Groningen, Den Haag, Rotterdam naar Amsterdam. Daarna gaan we langs Af en incasseren 200 gulden. Wie geluk heeft koopt onderweg een paar straten en kan geld vangen. Wie pech heeft belandt via de politieagent in de bajes. Zo ging het toen wij nog jong waren. Samen spelen met het hele gezin.

Vooral dat samen met het hele gezin spelen lijkt tegenwoordig haast onmogelijk. Op het voetbalveld zie je kinderen voetballen tegen andere kinderen, maar de vaders en moeders mogen niet meedoen. Ze kunnen hoogstens toekijken, een beetje aanmoedigen, of soms de longen uit hun lijf schreeuwen om zoon- of dochterlief beter te laten presteren. En daar blijft het bij. Op het tennispark zie je dat ook: ouders die naar hun kinderen kijken en soms een beetje aanmoedigen.

Maar daar is toch een heel groot verschil. Als vaders en moeders willen, kunnen ze ook met hun kinderen samen tennissen, op een echte tennisbaan. Niet direct om de punten maar voor het plezier. En welke ouder wil nu niet samen met zijn kinderen spelen? Net als bij het monopoly vroeger, kun je als gezin op de tennisbaan enorm veel plezier hebben. Tennis is in de wereldtop een individuele sport, maar op verenigingsniveau kan het heel goed een teamgebeuren zijn. Ik zou elke vader en moeder willen uitnodigen om eens een racket ter hand te nemen en samen met de kinderen bij ETC te gaan spelen. U zult snel ervaren hoe leuk dat is.

Jaap van Ree, lid van ETC en docent Nederlands, schrijft met regelmaat een column voor ETC.